Bughamyai on tour (3)

posted on 22 Apr 2008 16:37 by sheep-island

ใช้เวลาร่วมสองชั่วโมงกว่าเราจะดั้นด้นมาถึงขนอม อำเภอเล็กๆอำเภอหนึ่งของนครศรีธรรมราช ขนอมเป็นเมืองชายฝั่งติดอ่าวไทย มีชายหาดที่สวยงามแต่น่าเสียดายที่ไม่โด่งดัง คงเพราะอยู่ใกล้เกาะสมุย เกาะพะงัน ของสุราษฎร์ธานี ตื่นมาหงวยเงียเพลียแดดสติยังไม่เข้าร่างดี รถหยุดนิ่งประตูเปิดออกอย่างเชื่องช้า ภาพที่เห็นอยู่เบื้องหน้าคือหาดในเพลายามเย็นที่ดูสวยงาม หาดทรายขาวทอดยาวดูน่าเล่นเป็นที่สุด น่าเสียดายที่สุญเสียเวลาไปบนท้องถนนกว่าจะมาถึงที่นี่ก็เย็นย่ำเต็มที ได้แต่ชักภาพเก็บไว้รูปสองรูปแล้วรีบไปเช็คอินโรงแรมเสียก่อน แล้วค่อยไปตระลอนหาอะไรใส่ท้องยามค่ำ

 

โรงแรมของเราคือขนอมโกลเด้นบีชรีสอร์ท อยู่ติดหาดหน้าด่านถัดมาหน่อยจากหาดในเพลา เดิมทีอยากพักที่สุภ่ารีสอร์ทแต่ห้องเต็มแต่ไก่โห่เลยมาลงได้ที่นี่แทน เช็คอินเสร็จสรรพลงมาเดินเล่นดูหาดก็สวยงามไม่แพ้กัน จากที่สังเกตุดูหาดต่างๆในอำเภอขนอมจะมีลักษณะคล้ายๆกัน ทรายละเอียดขาวขุ่นออกเทาทอดยาวสุดลูกหูลูกตา ทิวมะพร้าวเรียงรายไม่ขนาดระยะ เศษเปลือกหอยมีให้พบเห็นประปรายพื้นผืนทรายชายหาด เห็นแล้วชวนให้คิดถึงหัวหิน เสียงคลื่นซัดขึ้นฝั่งเหมือนเชื้อเชิญเราให้ลงไปดำผุดดำว่ายในทะเลสีฟ้าครามอมเขียว เสียงเรียกจากแม่ทำให้ต้องผละตัวรีบเดินไปขึ้นรถ มื้อเย็นรอเราอยู่

พ่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหาครัวชลนภาที่อยู่ใกล้ๆ ถามถึงเมนูพิเศษว่าวันนี้มีอะไรดี ไอ้เมนูพิเศษที่ว่าไม่ใช่อะไรหรอกครับ เรื่องของเรื่องคราวก่อนที่พ่อพาลูกค้ามาเที่ยวที่นี่กลับไปก็เล่าให้แม่ฟังเสียงยกใหญ่ว่าอาหารทะเลที่ขนอมนี้อร่อยสดๆ ใหญ่ๆ ปลาเต๋าเตี้ยอย่างนี้ ปูดำอย่างนั้น แม่ได้ฟังก็บ่นพึมพำว่า "ไม่พาไปกิน แล้วยังมาเล่าอีก" มาคราวนี้พ่อจึงดูเป็นเดือดเป็นร้อนเป็นพิเศษกลัวว่าแม่จะมาไม่ถึงทะเลที่ตั้งใจ สอบถามเรียบร้อยได้ความว่าไม่มีอะไรพิเศษ เป้าหมายของพ่อจึงเปลี่ยนไป บอกพี่บ่าวมุ่งหน้าไปร้านครัวตังเก ร้านนี้ดูจะเป็นร้านที่มีชื่อเสียงเป็นพิเศษ เพราะตามท้องถนนเห็นป้ายบอกทางแทบจะทุกระยะร้อยสองร้อยเมตร เรียกได้ว่าใครไม่เคยมาขนอมถึงอำเภอคลำทางตามป้ายก็ไม่น่าหลงเลยทีเดียว (น่าจะแบ่งป้ายซักครึ่งไปให้ที่เขื่อนเขาเขียนทางบ้างก็น่าจะดีไม่หยอก)

มาถึงร้านใช้เวลานานกว่าที่คิดไว้ เพราะมีการปิดถนนจัดงานสงกรานต์กันครึกครื้น พ่อร่ำๆว่ากลับจากกินข้าวเดี๋ยวแวะเข้าไปดูงานเสียหน่อยว่าเขามีอะไรกัน ถึงร้านรีบเดินดุ่มหาที่นั่งโดยด่วน บรรยากาศภายในร้านดีมาก อันที่จริงน่าจะเรียกว่าเป็นสวนอาหารจะเหมาะกว่า ด้านหลังลึกเข้าไปเจ้าของร้านสร้างรีสอร์ทให้คนมาพัก ดูภายนอกสวยงามน่าอยู่เลยที่เดียว แต่พอฟังราคาก็รู้เลยว่าแขกที่มานอนที่นี่คงไม่ต้องเปิดแอร์เปิดพัดลมแน่ๆ(หนาว) ราคาห้องคืนหนึ่งพอๆกับค่าโรงแรมที่ติดหาดเลยที่เดียว

เราเลือกนั่งโต๊ะริมคลองขนอมกิน อากาศค่ำเย็นสบายกำลังดีไม่ร้อนจนเกินไป ยังไม่ทันได้สั่งอะไรพ่อก็เรียกเด็กเสิร์ฟมาถาม เมนูพิเศษอีกเช่นเคย น่าเสียดายว่าที่นี่ก็ไม่มีเมนูพิเศษให้พ่ออีกเช่นกัน "ช่วงนี้สงกรานต์ เรือไม่ออกทะเลหลายวันค่ะพี่" เด็กเสิร์ฟสาธยาย ทำให้พวกเราถึงบางอ้อไปตามๆกัน แต่ก็ไม่เป็นไร พ่อเปิดเมนูสั่งอาหารอย่างชำนาญ มื้อนี้เมี่ยงปลาสำลีดูจะถูกใจแม่เป็นพิเศษ ส่วนผมชอบต้มส้มปลากระบอกที่ต้องเติมน้ำปลาอีกหน่อยรสชาติเเซ่บได้ใจจริงๆ

ชิมไปบ่นไปเอ๊ะทำไมร้อนขา คันๆ โอ้โหยุงครับท่านมากมายเสียด้วยต้องเรีบขอยากันยุงมาจุด แต่ดูยุงที่นี่จะมีภูมิต้านทานแถมมีความพยายามสูง แม้จะจุดยาควันขโมงยุงก็บ่ยั่นยังบินหลบหาทางมากัดเราจนได้ ตบยุงไปพลางกินไปพลางก็สนุกดีไม่น้อยเหลียวซ้าย โอ้วสุดยอดสาวสวยยังกับหลุดมาจากแถมสยามเสื้อยืดตัวโคร่งกางเกงขาสั้นจุ๊ดจู๋ นั่งคุยโทรศัพท์ที่ชิงช้าหน้าเคาน์เตอร์อยากจะเข้าไปขัดจังหวะเสียจริง หันขาวเห็นสองสาวเดินสวนเข้าไปทางรีสอร์ท โอ้โหนี่ก็สวยไม่แพ้กัน แหมอยากจะเปลี่ยนใจย้ายโรงแรมมานอนที่นี่ซะแล้วสิ หึ่ม................

อิ่มแล้วก็จำใจต้องกลับโรงแรม พอขึ้นรถประตูปิดแม่ก็ร่วมบ่นทันที "ยุงเยอะจังเลย เนี่ยโดนกัดห้านิ้วคันไปหมดเลย" พ่อเห็นแม่ไม่สบอารมณ์จึงแกล้งแซวว่า "ยุงที่นี่เค้าสอนมาใช้ได้ กัดได้ถี่ถ้วนดี" เจอไม้นี้แม่เลยไม่รู้จะไปยังไงต่อก็หยุดบ่นโดยปริยาย

 

ระหว่างกลับเราแวะดูงานสงกรานต์ที่ทางอำเภอขนอมเขาจัด มีของมาขายมากมายอาหารทะเลสดๆก็เอามาปรุงรสแบบง่ายๆขายกันไม่แพง มีเวทีคอนเสิร์ต มีเวทีโนราห์ มีแฝงขายสินค้าอื่นๆอีกมากมาย ทั้งเสื้อผ้า ของใช้ แม้แต่รถมอเตอร์ไซด์ก็มีมาโชว์อวดโฉมให้ดูกัน ไม่รู้จะซื้ออะไรแวะเข้าไปดูบูทของทางอำเภอหยิบโบชัวร์แนะนำที่ท่องเที่ยวขนอมมาอ่านดู เดินมาจนเหนื่อยถึงหน้าร้านกาแฟพอดี เราเลยนั่งสั่งชาเย็นมากินกัน โอ้โหหวานเจี๊ยบหวานจนแสบคอจริงๆ แต่สั่งมาแล้วจะไม่กินก็เกรงใจแม่ค้า เลยเอาน้ำในกาเติมลองไปหน่อยกินกันจนหมดแก้ว เล่นเอาแทบจุกเลยทีเดียว เอ๊ะนั่นคนเค้ามุงอะไรกัน ในเซเว่นคนมุงออกันเต็มร้านไอ้เราก็อดสงสัยไม่ได้ว่ามีอะไร หรือเซเว่นเขามีโปรโมชั่นเด็ดแจกของฟรีคนเลยเห่ไปรุมกัน

อึดใจน้าสาวของผมหันมาบอก "ชาวบ้านว่า ดารามาอยู่ไหนเซเว่นคนเลยแห่ไปดู"

"อ่อ ใครหรอ"

"เค้าว่าต่ายนะ"

"ต่าย............ต่ายไหน"

"ต่ายที่มีข่าวกับไหมไง"

"?????!!?!" ใครวะต่าย แต่ก็ช่างเถอคงจะเป็นเพราะฤทธิ์น้ำตาลเลยพาลนึกไม่ออก จนกลับมาถึงโรงแรมเปิดทีวีถึงได้ถึงบางอ้อ อ๋อ.................ต่าย คนนี้นี่เอง อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยเลยชวนกันไปนั่งเล่นริมหาด มีบาร์เบียร์เล็กๆของโรงแรม พอลงไปสั่งเบียร์เสร็จสรรพ เปิดเมนูดูกัแกล้ม ไอ้หย่า มีแต่พวกอาหารอีสาน ข้าวเหนียวส้มตำ ลาบน้ำตก โอ่...ถ้าเป็นช่วงกลางวันคงบ่ยั้น แต่นี่ปาไปสี่ทุ่มไม่ไหว ไม่ไหว "เอาเป็นหมึกย่างที่นึงแล้วกันครับ" อากาศเย็นสบายต่างจากกลางวันโดยสิ้นเชิง นั่งจิบเบียร์ไปคุยกันไปเผลอแป๊บเดียวก็เกือบเที่ยงคืน ไปนอนกันก่อนดีกว่าพรุ่งจะไปดูโลมากัน........................................

 

 

 

edit @ 24 Apr 2008 16:06:33 by คิดจะใหญ่ใจต้องนิ่ง

Comment

Comment:

Tweet