Bughamyai@Sheep_Island

ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย แม้ว่าเดือนนี้จะเป็นเดือนกุมภาพันธ์ที่ปกติอากาศยังหนาว ถึงไม่หนาวมากก็จะเย็นๆ แต่นี่บางวันก็ร้อน บางวันฝนตก บางวันก็หนาว ทำให้หมีปุ๊ชักสงสัยว่าตกลงช่วงเวลานี้ของปีเป็นฤดูอะไรกันแน่ มันตั้งใจเอาไว้ว่าวันนี้จะลองถามไอ้จกดูว่าในทีวีเขามีข่าวเรื่องอากาศวิปริตนี้บ้างไหม พักหลังมานี้หมีปุ๊ดูจะหมกหมุ่นกับการรับรู้เรื่องราวจากโทรทัศน์เอามากๆ อาจเป็นเพราะในนั้นมีหลายเรื่องที่มันไม่เคยรู้มาก่อน หมีปุ๊รู้สึกตื่นเต้นมากกับการเรียนรู้ด้วยวิธีนี้ มันรู้สึกสบายที่สมองของมันใช้พลังงานในการคิดน้อยลง(ซึ่งปกติก็ไม่ค่อยได้ใช้อยู่แล้ว) มันรู้สึกว่าสิ่งที่มีอยู่ในโทรทัศน์นั้นเขาคิดมาให้เสร็จเรียบร้อย มันเพียงรับเข้ามาแล้วก็เชื่อไปตามนั้น ตรรกะและเหตุผลดูไม่จำเป็นอีกต่อไป มันจึงรู้สึกดีอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน เบาสบายเหมือนไม่ได้ใส่อะไรเลย

"ไอ้จก ทีวีมันมีข่าวเรื่องอากาศที่ประหลาดๆนี้บ้างไหมวะ" หมีปุ๊เอ่ยทักจิ้งจกที่กำลังไต่เพดานผ่านมาพอดี

จิ้งจกหันมามองต้นทางของเสียง เห็นหมีปุ๊เงยหน้ามองขึ้นมา "ก็เห็นมีเรื่อยๆหว่ะ ข่าวว่าเป็นเพราะภาวะโลกร้อนอะไรเนี่ย คนมันเลว ไม่รักษาสภาพแวดล้อม ทั้งปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ใช้กันเข้าไปพลาสติก สมน้ำหน้ามันแล้วหล่ะ ไอ้พวกคนนี่มันโง่อย่าให้พูดเลย พวกนี้มันคิดว่าสัตว์อย่างเรานี้โง่ ตัวมันนี้ฉลาด แต่ข้ายังไม่เคยเห็นสัตว์ที่ไหนมันทำลายโลกเลยหว่ะให้ตาย มีแต่ไอ้คนเนี่ยแหละ อย่าพูดเลยเซ็ง......จุ๊..จุ๊..จุ๊"

หมีปุ๊ได้แต่อ้าปากค้าง แม้ว่ามันจะไม่ค่อยเข้าใจที่ไอ้จกมันพูดทั้งหมดแต่ก็พอเข้าใจว่าที่อากาศเป็นแบบนี้เพราะฝีมือคนนี่เอง ใจจริงมันอยากจะถามไอ้จกต่อ แต่พอเห็นไอ้จกทำเสียงจุ๊ๆ มันก็คิดเอาว่าไอ้จกคงไม่อยากจะพูดเรื่องนี้ต่อ มันก็เลยตอบเอาใจไอ้จกไปว่า "อืม ข้าก็ว่าอย่างนั้นแหละ"

เมื่อเห็นว่าหมีปุ๊ไม่ว่าอย่างไรต่อจิ้งจกจึงออกหน้าเดินไปหาแสงไฟ มองหาอาหารว่างยามเย็นเรียกน้ำย่อย ในขณะเดียวกันนั้นคนเลี้ยงหมีก็เข้ามาในห้องน้ำ ในมือขวามีถุงพลาสติกสีขาวใบหนึ่ง คนเลี้ยงหมีหยิบเอาของต่างๆที่อยู่ในนั้นออกมาวางตามจุดต่างๆแทนที่ของเดิม แล้วนำของเก่าใส่ลงถุงใบนั้น หมีปุ๊ไม่รู้สึกตื่นเต้นอะไรเพราะเคยมาแล้วหลายครั้ง แต่ครั้งนี้แตกต่างออกไปมีบางสิ่งที่สะกิดต่อมความรู้สึกของหมีปุ๊ มันจ้องมองที่ถุงพลาสติกนั้นอย่างไม่วางตา และพยายามมองไปที่หมีฟองน้ำว่าสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง อย่างที่มันสังเกตเห็นหรือไม่ หมีปุ๊เห็นหมีฟองน้ำยังคงหลับอยู่อย่างสบาย โดยไม่รู้เลยว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น

หลังจากที่คนเลี้ยงหมีจัดข้าวของเสร็จเรียบร้อย เขาก็เอื้อมมือมาหยิบหมีปุ๊และหมีฟองน้ำ แล้วเดินออกจาห้องน้ำ ถุงสีขาวใบนั้นยังอยู่ในมืออีกข้างของคนเลี้ยงหมี หมีปุ๊ได้แต่ภาวนาอยากให้หมีฟองน้ำได้เห็นในสิ่งที่มันเห็น แต่คำภาวนานั้นก็ไร้ผล คนเลี้ยงหมีทิ้งถุงสีขาวใบนั้นลงถังขยะที่อยู่ระหว่างทางแล้วออกเดินต่อเข้าไปในอีกห้องๆหนึ่ง

ห้องๆนี้เป็นที่ที่หมีปุ๊ไม่เคยเห็นมาก่อน ผนังห้องและเพดานเป็นสีขาว สิ่งของต่างๆดูแปลกตาต่างจากห้องน้ำที่มันเคยอยู่โดยสิ้นเชิง คนเลี้ยงหมีวางหมีทั้งสองลงบนโต๊ะที่อยู่ใกล้เตียงนอน หมีปุ๊สังเกตเห็นโทรทัศน์ ตู้เสื้อผ้า ชั้นหนังสือ และสิ่งของอื่นๆอีกมากมาย มันเริ่มแน่ใจแล้วว่าห้องนี้ต้องเป็นถ้ำที่คนเลี้ยงหมีอาศัยอยู่เป็นแน่

คนเลี้ยงหมีเดินออกจากห้องไป ทันทีที่ประตูเปิดออกจิ้งจกตัวหนึ่งก็ไต่เพดานเข้ามาให้ห้องอย่างรวดเร็วทันเวลาก่อนที่ประตูจะปิดลงพอดี จิ้งจกมุ่งตรงเข้าไปหาหมีปุ๊และหมีฟองน้ำในทันที "ทำเอาข้าตกใจแทบแย่เมื่อกี้ข้ากลับเข้าไปในห้องน้ำไม่เจอพวกเอ็ง ยังงงอยู่ว่าหายไปไหน ที่แท้ก็มาอยู่ที่นี่นี่เอง"

"เออ คนเลี้ยงหมีพาข้ากะไอ้ฟงมา คงจะมีงานอื่นให้เราทำหว่ะ ข้าว่า" หมีปุ๊ตอบ "ไอ้ฟง ไอ้ฟง ตื่นๆ ตื่น" หมีปุ๊ปลุกหมีฟองน้ำที่กำลังหลับ (ปกติหมีฟองน้ำก็ไม่ใช่คนขี้เซาอะไร แต่วันนี้ไม่รู้เป็นเพราะอะไรมันถึงนอนได้หลับสนิทอย่างประหลาด คงเพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย หรือไม่ก็เพราะสภาวะโลกร้อนอย่างที่ไอ้จกว่า)

หมีฟองน้ำพยายามลืมตาอย่างขี้เกียจ มือทั้งสองบิดไปในอากาศ มันรู้สึกหงัวเงียเล็กน้อย "ฮ๊าววว มีอารายหรอพี่ เช้าแล้วหรอ"

"ไม่ใช่ๆ เอ็งตื่นมาดูก่อนว่าเราอยู่ที่ไหน" หมีปุ๊ทำเสียงตื่นเต้น

ทันทีที่หมีฟองน้ำลืมตา สิ่งแรกที่มันเห็นคือโมบายเปลือกหอย ร้อยเป็นสายเรียงกัน ที่แขวนอยู่บนผนังสีขาวด้านหนึ่งของห้อง หมีฟองน้ำรู้สึกดีใจอย่างประหลาด มันตะโกนออกมาด้วยเสียงอันดัง ทำเอาหมีปุ๊และไอ้จกตกใจ เพราะไม่เคยเห็นหมีฟองน้ำเป็นอย่างนี้มาก่อน "หอย!!!!!!!!!!!!! หอย หอยจริงๆด้วย หอยเยอะเลย นี่เราไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย หอย"

"อะไรของเอ็งวะ ฝันร้ายรึไง ไอ้นี่มันที่จะเพี้ยน" หมีปุ๊งงกับอาการของหมีฟองน้ำ มันคิดว่าคงเป็นอาการตื่นที่ใหม่ พึ่งย้ายมาจากห้องน้ำ หมีฟองน้ำจึงอาจจะปรับตัวไม่ทันก็เป็นได้

"ไม่เคยเห็หอยหรือไงวะ จุ๊...จุ๊.." ไอ้จกร้องถามหมีฟองน้ำ มันเองก็งงไม่แพ้กับหมีปุ๊

"นั่นพี่ หอย นี่เราอยู่ใกล้ทะเลแล้วใช่มั้ย ถึงได้มีหอยเต็มไปหมด ในที่สุดผมก็ได้กลับบ้าน ไชโย!!!!!!" หมีฟองน้ำยังไม่รู้ว่ามันไม่ได้อยู่ใกล้ทะเลเลยแม้แต่น้อย หอยที่เห็นก็เป็นเพียงโมบาย เป็นเปลือกหอยไม่ใช่หอยที่มีชีวิต หมีฟองน้ำเดินเข้าไปใกล้เพื่อที่จะได้ทักทายหอยเหล่านั้นอย่างกระตือรือร้น

หมีปุ๊สะดุ้งจากคำพูดของหมีฟองน้ำ "ตายห่า..." มันอุทานเบาๆ แต่ก็ดังพอที่ไอ้จกที่อยู่ใกล้ๆจะได้ยิน

"ทำไมเอ็งต้องตกใจขนาดนั้นวะ แล้วทำไมไอ้นั่นมันถึงได้ดีใจนักหนาที่เจอหอย ข้าพึ่งเคยเห็นวันนี้แหละที่หมีเห็นหอยแล้วดีใจ" ไอ้จกร้องถามหมีปุ๊ด้วยความสงสัย

"เรื่องมันยาวหว่ะไอ้จก เอาแบบย่อๆแล้วกันนะ ชาติที่แล้วก่อนที่ไอ้ฟงมันจะมาเกิดเป็นหมีเนี่ย มันบอกว่ามันเคยอยู่ในทะเลมาก่อน ข้าว่านี่มันเห็นหอยเลยนึกว่าอยู่ที่ทะเลถึงได้ดีใจขนาดนั้น เฮ้อ.....นี่ถ้ามันรู้นะว่านี่ไม่ใช่ทะเล แต่เป็นถ้ำคนเลี้ยงหมี เฮ้อ...ไม่อยากจะคิดเลยหว่ะ" หมีปุ๊เล่าความหลังให้ไอ้จกฟัง มันรู้สึกสงสารหมีฟองน้ำขึ้นมาจับใจ มันได้แต่คิดหาวิธีที่จะอธิบายให้หมีฟองน้ำเข้าใจว่าที่นี่ไม่ใช่ทะเลอย่างที่หมีฟองน้ำคิด

"อ่อ อย่างนี้นี่เอง เฮ้อ...เอ็งก็ค่อยๆบอกมันแล้วกัน ข้าไปและ มีเดทกับสาวๆ ว่าาจะไปหาแมลงเม่าแถวหลังบ้านกินกันใต้แสงไฟ" พูดจบไอ้จกก็เดินดุ่ยๆลอดช่องใต้ประตูห้องออกไปอย่างรวดเร็ว

หมีปุ๊ได้แต่ยืนดูหมีฟองน้ำที่กำลังคุยกับเปลือกหอยเหล่านั้นด้วยความสะเทือนใจ เป็นบทสนทนาที่ไร้การตอบสนองจากคู่สนทนา.......................................

edit @ 13 Feb 2008 09:40:39 by คิดจะใหญ่ใจต้องนิ่ง